Podstawowe regulacje prawne dla umów o pracę znajdują się w kodeksie pracy. Umowy cywilnoprawne (umowy zlecenie, umowy o dzieło) podlegają pod kodeks cywilny. Aktów prawnych najlepiej szukać na stronach rządowych:
Kodeks pracy http://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/download.xsp/WDU19740240141/U/D19740141Lj.pdf
Kodeks cywilny http://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/download.xsp/WDU19640160093/U/D19640093Lj.pdf
Kontrolowanie zakładów pracy i nadzorowanie przestrzegania przepisów z zakresu prawa pracy oraz bezpieczeństwa i higieny pracy należy do zadań Państwowej Inspekcji Pracy. Jeśli Twój pracodawca nie przestrzega przepisów, to powinieneś zwrócić się do PIP-u.

Urlop wypoczynkowy
Pracownikowi tymczasowemu przysługuje urlop wypoczynkowy w wymiarze dwóch dni za każdy miesiąc pozostawania w dyspozycji jednego pracodawcy użytkownika lub więcej niż jednego pracodawcy użytkownika. Miesiąc oznacza w tym przypadku 30 dni kalendarzowych pozostawania w zatrudnieniu.
W razie niewykorzystania przez pracownika tymczasowego urlopu wypoczynkowego w okresie wykonywania pracy tymczasowej, agencja pracy tymczasowej wypłaca pracownikowi ekwiwalent pieniężny w zamian za ten urlop lub jego niewykorzystaną cześć.

Urlop na żądanie
Pracownik tymczasowy ma prawo do czterech dni urlopu na żądanie w roku. Przysługuje mu on pod warunkiem, że okres wykonywania pracy na rzecz danego pracodawcy użytkownika obejmuje co najmniej sześć miesięcy.

Zwolnienie lekarskie
Pracownikom tymczasowym, tak jak pozostałym pracownikom, przysługuje wynagrodzenie chorobowe za okres niezdolności do pracy trwającej łącznie do 33, a w przypadku pracownika, który ukończył 50 rok życia-14 dni w roku kalendarzowym. Pracownik tymczasowy ma prawo do zasiłku chorobowego z ubezpieczenia chorobowego.
Pracownik nabywa prawo do świadczeń chorobowych (odpowiednio wynagrodzenia chorobowego lub zasiłku) po upływie 30 dni nieprzerwanego ubezpieczenia chorobowego.

Urlop okolicznościowy
Przysługuje w wymiarze:
a) dwóch dni – w razie ślubu pracownika lub urodzenia się jego dziecka, albo zgonu i pogrzebu małżonka pracownika lub jego dziecka, ojca, matki, ojczyma lub macochy;
b) jednego dnia – w razie ślubu dziecka pracownika, albo zgonu i pogrzebu jego siostry, brata, teściowej, teścia, babki, dziadka, a także innej osoby pozostającej na utrzymaniu pracownika lub pod jego bezpośrednią opieką.

W razie potrzeby wzięcia urlopu okolicznościowego, do wniosku urlopowego należy dołączyć dokument potwierdzający daną okoliczność.

Rozróżniamy dwie grupy pracowników nieletnich:  pierwsza to osoby w wieku od 16 do 18 lat, a druga to osoby, które nie ukończyły 16. roku życia. Osoby należące do pierwszej grupy mogą zostać zatrudnione przy pracach lekkich lub w celu przygotowania zawodowego. Natomiast praca dla nieletnich w przedziale wiekowym od 13 do 15 lat obejmuje zatrudnienie wyłącznie na rzecz działalności kulturalnej, artystycznej, reklamowej lub sportowej. Dodatkowo nieletni muszą posiadać zgodę rodzica na wykonywanie pracy.

Odpowiedzialność porządkowa pracownika polega na ponoszeniu przez pracownika konsekwencji, zarówno osobistych, jak i materialnych z powodu naruszenia ciążących na nim obowiązków pracowniczych wobec pracodawcy. Ustawodawca wyróżnił dwie przesłanki, które muszą zostać spełnione, aby w danym przypadku możliwe było pociągnięcie pracownika do odpowiedzialności porządkowej. Po pierwsze, musi dojść do naruszenia obowiązków pracowniczych, wskazanych w przepisach kodeksu pracy, regulaminach pracy, układach zbiorowych pracy lub umowie o pracę. Po drugie, naruszenie obowiązków pracowniczych musi być zawinione. Zatem za drugą przesłankę odpowiedzialności porządkowej należy uznać winę pracownika, zarówno umyślną jak i nieumyślną. W kodeksie pracy wyróżnione zostały dwa zasadnicze rodzaje kar, które mogą zostać zastosowane wobec pracownika w razie nieprzestrzegania porządku pracy. Zaliczamy do nich kary o charakterze niemajątkowym i majątkowym.

Pracownik tymczasowy może zostać skierowany do pracy tymczasowej na rzecz jednego pracodawcy-użytkownika przez łączny okres maksymalnie 18 miesięcy w ciągu 36 kolejnych miesięcy.

Kontrolę pracownika może przeprowadzić pracodawca lub pracownik oddelegowany do wykonania tego zadania przez pracodawcę. Kontrolujący pracownik musi otrzymać stosowne upoważnienie.
W przypadku, kiedy kontrolujący nie zastanie pracownika w miejscu zamieszkania, kontrolę należy powtórzyć. Pracownik w takiej sytuacji musi wyjaśnić przyczyny nieobecności, bowiem w tym czasie powinien on przebywać we wskazanym przez siebie miejscu. Nieobecność może być uznana przez pracodawcę za nadużycie zwolnienia. Należy jednak zaznaczyć, że nieobecność można usprawiedliwić (np. wizytą u lekarza).
Pracodawca może również domagać się przeprowadzenia kontroli przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych. Prowadzona przez lekarzy orzeczników z ZUSu kontrola pracownika polega na badaniu zasadności i prawidłowości wydawanych zwolnień lekarskich. Celem tej kontroli jest stwierdzenie, czy pracownikowi przysługiwało zwolnienie lekarskie i czy były do tego odpowiednie przesłanki.

Członków rodziny możesz zgłaszać do ubezpieczenia zdrowotnego zarówno pracując na umowę o pracę, jak i umowę zlecenie. Zgłoszenia można dokonać w momencie zawierania umowy lub w trakcie jej trwania.

Do członków rodziny zalicza się:

  • małżonka nie podlegającego ubezpieczeniu zdrowotnemu z innego tytułu (nie możesz go zgłosić, jeśli np. pracuje na umowę o pracę lub umowę zlecenie);
  • dziecko własne, dziecko małżonka, dziecko przysposobione do ukończenia przez nie 18 lat (jeśli nadal się uczy, okres wydłuża się do ukończenia 26 lat, jeśli ma orzeczenie o znacznym stopniu niepełnosprawności – bez ograniczenia wieku);
  • wstępnych (np. rodziców, dziadków), którzy są we wspólnym gospodarstwie rodzinnym z osobą ubezpieczoną.

Narzeczona, konkubent czy młodszy brat (jeśli nie sprawujesz nad nim opieki prawnej) nie są w tym wypadku uznawani za członków rodziny.

Ulgą objęte są przychody z pracy oraz z umów zlecenia do wysokości 85 528 zł w roku podatkowym. Do tego limitu przychody osoby do 26 roku życia są zwolnione z podatku. Zwolnienie obowiązuje również w miesiącu, w którym podatnik kończy 26. rok życia, lecz jedynie do przychodów otrzymanych nie później niż w dniu urodzin. (jeśli urodziłeś się 11.06 i wynagrodzenie zostało przelane 10.06 zwolnienie Ci przysługuje, jeśli urodziłeś się 09.06 i wynagrodzenie zostało przelane 10.06 zwolnienie nie przysługuje).

W 2019 r. limit zwolnienia wynosił 35 636,67 zł, czyli 5/12 limitu rocznego, ponieważ zwolnienie obowiązywało przez 5 miesięcy, od sierpnia do grudnia.

Zwolnienie obowiązuje niezależnie od liczby umów lub liczby płatników (pracodawców i zleceniodawców). Jeżeli zarabiasz więcej, to dopiero nadwyżka (ponad 85 528 zł) będzie opodatkowana według skali podatkowej.

Ulga w podatku dla młodych osób nie zwalnia Cię z zapłaty obowiązkowych składek na ZUS i NFZ (np. jeśli pracujesz na umowę o pracę lub umowę zlecenie).

Od 2020r. nie trzeba składać oświadczeń w celu skorzystania ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób fizycznych dla osób poniżej 26 roku życia. Takim zwolnieniem jesteś objęty automatycznie na podstawie daty urodzenia lub numeru PESEL.

Zleceniobiorca objęty jest z mocy ustawy dobrowolnym ubezpieczeniem chorobowym z chwilą złożenia oświadczenia z prośbą o objęcie tym ubezpieczeniem. Ubezpieczenie chorobowe uprawnia do zasiłku chorobowego, zasiłków opiekuńczych, zasiłku wypadkowego (czyli potocznie zwanym L-4). Zgłoszenie do ubezpieczenia chorobowego zostanie przesłane przez pracodawcę do ZUS-u w ciągu 7 dni od złożenia prośby przez pracownika.

Świadectwo pracy jest dokumentem, który pracownik otrzymuje każdorazowo po zakończeniu umowy o pracę, jeśli pracodawca nie nawiązuje kolejnej umowy.  Wydaje się je pracownikowi osobiście w dniu rozwiązania umowy. Jeśli nie jest to możliwe, pracodawca jest zobowiązany wysłać je pocztą w ciągu maksymalnie 7 dni. Nie ma obowiązku wysyłki listem poleconym, jednak pracodawcy często korzystają z tej formy.

Agencja pracy tymczasowej wydaje świadectwo pracy za okres nie dłuższy niż rok, chyba że 12 miesięcy upływa w trakcie trwania umowy. W takim przypadku świadectwo wydaje się po zakończeniu stosunku pracy.